vrijdag 30 december 2016

Salut 2016 !

Aan Instagram is een heel fijn 'ding' gekoppeld waar je automatisch kan te zien krijgen wat je meest populaire foto's waren in 2016. Het heet toepasselijk "2016bestnine". Vorig jaar deed ik hetzelfde maar deze keer was het resultaat toch een verrassing! 


Kort samengevat: 2016 was het jaar van het eten voor mij ! Of zoals 'Evelfo' in de reactie liet weten: "Ging juust hetzelfde zeggen ons Kimmeke is nen #foodie 🙂".
Een mooier compliment kan je niet krijgen ;-)

'Evelfo' is dit jaar zélf maar liefst 22kg lichter geworden! En, we hebben meer dan gewichtsverlies gemeenschappelijk. We blijven schipperen tussen gezond eten en de bourgondiër uithangen. Zij maakt fantastische kunstwerkjes van cakejes en test daarnaast ook graag verschillende keukens uit; op verschillende werelddelen!

Gemaakt door 'Evelfo'

Gemaakt door 'Evelfo'

Maar goed, als je kijkt wat de belangrijkste foto-momenten waren voor mij, dan draait het altijd wel rond eten. Van een simpele spaghetti tot mijn verjaardagsdessertbuffet. En wat is het tof dat ook de foto van Owen & Feé erbij staat, 4 juni was immers ook een dag om nooit meer te vergeten! Daar draaide het allemaal rond Yuliya & Peter, die een knaller van een trouwfeest gaven, mét lekker eten en een onbeschrijfelijk dessertbuffet...!

Zelfs in het lopende jaar is het blijkbaar al mogelijk nostalgisch te worden bij het zien van zoveel herinneringen. Ik zou 2016 niet echt een persoonlijk 'topjaar' noemen maar het kan sowieso heel wat erger. Nu zou een ideaal moment zijn om op te lijsten wat er allemaal fout liep. Om te klagen en te zagen over wat allemaal beter kan. Of om allerlei beloften te gaan maken over hoe 2017 er moet uitzien en wat we 'zeker' zullen doen. Maar dat gaan we dus niet doen.

Hilariteit alom verzekerd morgenavond aan vele familietafels waar men bij het eten en het drinken alweer zal praten over NIET-eten en MINDER-drinken. Over het alwéér verliezen van al die kilo's, beloften die halfweg januari vaak subtiel verdampen. Iets wat logisch is ook, gezonder leven bestaat niet uit extremen, het gaat om genieten met mate en af en toe een nog-gezonder-alternatief zoeken om een extra inspanning te leveren. Maar het gaat NOOIT om niet-eten of niet-drinken, je mag niet vergeten te leven!

Er zijn veel dingen die ik onszelf wil toewensen maar bovenal hoop ik heel vaak te kunnen genieten van nieuwe gerechtjes, samen met ons vijf. Wat er verder nog bijkomt (niet al te letterlijk graag), neem ik er met plezier bij.

Als ik dan toch een nieuwjaarsboodschap moet meegeven: kijk eens rond je. En kijk niet alleen naar de groenere kant, er zal altijd iemand beter/knapper/slimmer/leuker... zijn dan jou. Ongetwijfeld! Maar kijk ook eens de andere kant op, dan zal je misschien beseffen hoeveel geluk JIJ hebt! En als het gras toch nog steeds groener lijkt, vergeet dan niet dat er ook zoiets bestaat als kunstgras, mooi van ver (en zelfs van dicht) maar daarom nog niet 'echt'.

Fijn eindejaar en tot binnenkort! 

vrijdag 18 november 2016

Tijd voor een pauze? Royco MINUTE soep !

Tijd voor pauze ...
 Welverdiende pauze ...

Het is bij velen een fijne pauze geworden de afgelopen weken! Royco lanceerde nieuwe soepjes en maakte heel wat testers blij met een proefpakket. Je mocht opgeven hoe fantastisch je collega's zijn en waarom zij volgens jou een warm soepmomentje verdienden. Veel moeite hoefde ik niet te doen, ik heb immers de beste collega's die een leerkracht zich kan wensen! Ik vertelde over ons lerarenteam en een weekje later mocht ik ook een pakket ophalen.


Het fijne pak bevatte een kop van Royco, vier pakjes met verschillende soorten soepjes en een twintigtal tomatensoepjes. Daarnaast waren er ook post-its die je op de pakjes kon kleven om collega's een complimentje te geven. 

Ik kondigde de "soepdinsdag" aan via FB (hoe kan het ook anders) en zo kreeg ik op dinsdag extra veel collega's te zien op ons lerarenplekje ! Bedankt aan Royco en TheInsiders voor ons leuke pauzemoment!


Wie graag bijleert kan steeds terecht bij ons gemotiveerd team bij IVO Brugge

dinsdag 15 november 2016

Try again

Een dik (snapte'm?) jaar later, blijkt dat het loslaten van een obsessie, tellen en rekenen toch minder evident is dan gedacht. Het loslaten, dat valt mee, het binnen de perken houden, dat is een ander verhaal. Als in: "Dat éne chocolaatje zal toch geen kwaad kunnen!" of "Gow, we gaan een frietje halen.", om nog maar niet te spreken van "Een aperitiefje?".

Dat de batterijen van de weegschaal leeg waren, dat was een meevaller... Maar toen waren er nieuwe batterijen en verscheen er ook een nieuw cijfer op de schaal. Twee cijfertjes omhoog (de eenheden gelukkig, niet de tientallen, as if!). Een paar keer 100 gram erbij gesmoefeld en voor je het goed en wel beseft is't weer in kilo's te doen.

Normaalgezien zou ik gefrustreerd moeten zijn, maar meme zei het indertijd al: "Vermaogern is niet wi meiske, tis erachter hé.". (Vermageren houdt niets in, het vasthouden, dat is de miserie.) Dus wat doen we dan? Gewoon weer opnemen, voortdoen en terugblikken op heel veel leuke feestjes en evenementjes van de afgelopen maanden ! Dat het plezant was !

Landal, voetbalvrienden & apero, de ideale combinatie! 
Ik wil maar zeggen, 't is voor niemand gemakkelijk, zeker niet als je graag kookt, eet en geniet... Deze periode van het jaar maakt het er ook niet beter op. Donkere dagen worden opgefleurd door een latté met koekje(s). Op regenachtige dagen houden we ons droog tijdens een filmpje en een pot popcorn. De chocolademannetjes van de Sint staan figuurlijk in lijn in mijn hoofd en de kerstkalkoen spookt al door mijn gedachten. Tijd dus om de "try again" knop in te drukken en al aan de "summerbody 2017" te denken?

maandag 7 november 2016

Bye bye 20's

Zoals eerder geschreven, werd afscheid genomen van de 'jaren 20'. Dezer dagen ben ik al 30+ (een dikke week maar kom, 30PLUS). Oorspronkelijk zou ik niets speciaals gaan doen, we boekten een reisje en dat zou het zijn. Na heel wat omwegen werd het toch een tikkeltje groter (mini-feestje) en probeerden we samen "in stijl" de 3 te begroeten. Omdat beelden nog altijd meer zeggen dan woorden...


Een tafel gevuld met mijn favoriete lekkernijen !

Bakkerij Geldhof leverde weer een knap exemplaar. 

KitKattaart met Ferrero's... 

30 Sucks = lolly - 30 proberen = give it a SHOT

Verwennerij door de maatjes!

woensdag 19 oktober 2016

Temptation

Eén van de grootste miseries om 'beter' te eten, in de zin van -bye-bye-kilo's- ondervind ik in het eten op gezinsmomenten. We hebben een fantastische voorraad lekkere dingen in huis - gelukkig maar - maar blijf daar maar eens af hé! Zelfs een simpele boterham met choco wordt op een bepaald moment een verleiding... Of ligt dat dan aan het zwakke karakter van de chocoladeverslaafde? 

Al wat ik intussen kan vertellen is dat het geen goed idee is om gewoon mee te doen met de recordpoging bokes-met-choco-eten die hier soms aan de gang is. Daarnaast is het ook géén goed idee, wanneer iemand een halve boterham over heeft, die zomaar naar binnen te spelen. Eén zo'n kleine boterhammen heeft grote gevolgen! (Reken maar uit: 2x per dag 1 half boterhammeke x 3 kinderen op slechte dagen). 

Brood uitsluiten is ook geen goed idee gebleken, net als eender welke voedingsgroep of andere dingen in het leven: wat niet mag is, lijkt nog toffer! Dus in plaats van volledig over te stappen op de quinoa, de bulgur... eet ik wél terug gewoon een boterham, zij het dan goed gevuld met zeer veel groentjes en mager vlees. Een vooruitgang én het geeft ook voldoening, meer zelfs dan een boterham met choco! Omdat het uiteraard heel flink is om deze keuze te maken kan er nadien nog een klein dessertje van af: magere yoghurt met 10 gram (weinig, maar genoeg) chocoladeflakes (ah kom, een beetje chocolade, dat kan niet ontbreken!). 



Over dessertjes gesproken... Dit kan misschien niet tellen als 100% volwaardig dessert maar voor mij is het een welgekomen tussendoortje. AH verkoopt nu kleine ieniemienie peperkoekstukskes (45 kcal per stuk), ze verkochten ze waarschijnlijk al langer maar ik heb ze nu pas gevonden. Ze zijn mét parelsuiker en hebben een zeer volle smaak. Ideaal om een klein goestje weg te nemen dus! En in combinatie met een koffietje een heerlijk dessert!


vrijdag 14 oktober 2016

Easy weken

Ondanks het volgehouden "gezondere" eten, zijn het wat 'easy weken' geworden op eetvlak. Dit heeft te maken met andere dingen die meer aandacht vragen en verdienen. Zoals bij velen vermoed ik, is eten maken tijdens de week niet steeds hetgeen waar je tijd voor hebt en waar je bijgevolg ook minder naar uitkijkt. Ik probeer op zoek te gaan naar maaltijden die snel te bereiden zijn en die ik ook kan blijven gebruiken eens we terug FT werken.


Albert Heijn pikt hier vrolijk op in. Een gezonde maaltijd zonder al te veel na te denken? Neem eens een verspakket! Alle nodige groenten, de curry en de kokosmelk zitten er al bij. Op de verpakking staat in koeien van letters wat je verder nog nodig hebt (wat geeneens zoveel is).

Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het versnijden van zo'n pakket toch wel wat tijd vraagt maar dit los ik op door de curry de dag voordien al klaar te maken. Toen ik Instagram dit pakket toonde kreeg ik meteen de tip: let op met peper en curry, het geheel is nogal pikant! Dus bij deze, indien je zelf niet pikant aangelegd bent, vermijd dan teveel peper en currypasta...Wij lieten één pepertje weg en gebruikten de rest wel, ideaal om verkoudheden op te lossen eigenlijk!

Voor wie zijn kindjes willen laten meewerken heeft IKEA 'veiligere' messen ontwikkeld. Je vindt ze hier terug.

donderdag 6 oktober 2016

Wat een jaren... terugblik op de 20's


De dertig lonkt...  

De "2" vervaagt zeer voorzichtig en zal binnenkort vervangen worden door een 3. Deze nieuwe voordeur blijkt belangrijker te zijn voor anderen dan voor mezelf. Het is nooit mijn bezorgdheid geweest hoe oud ik was, wel wat ik allemaal wou doen en al gedaan had. Ik kijk dan ook met heel veel plezier terug op mijn "twintiger-jaren". Hoewel ik ervan overtuigd ben dat het jaren zijn waar ik 'later-als-ik-oud-ben' enorm nostalgisch op terug zal blikken, blijf ik geloven in onze openingsdans: "The best is yet to come.". Blijven dromen, blijven fantaseren, blijven léven, dat is de enige manier om het onderste uit de kan te halen.



De twintiger-jaren leverden me heel veel op, van 'geringd' zijn tot drie kleine (en grotere), schattige, lieve (maar niet altijd even onschuldige) pagadders. Van een job waarin ik me mocht (en nog steeds mag!) uitleven tot de "eeuwige" benoeming die me op papier (want met onderwijs weet je nooit) verzekert van een prachtige toekomst. Van een eerste huis tot de weg naar onze echte thuis, een gezellige plek waar we met ons vijf heel hard mogen leven. Dit waren voor mij de meest gewilde dromen die ik zag gerealiseerd worden, en dat allemaal tijdens die 'schone' jaren als 20-iger.

Je zou denken, hier houdt het op, nu kunnen we gewoon de rest van onze dagen vullen met verder 'afwerken' waar we aan begonnen zijn. Geen druk meer, de grote stappen werden gezet, alles staat vanaf nu voor onszelf vast. We kunnen mee gaan dromen met onze kindjes, stiekem hopen dat ze onze gewenste toekomstplannen gaan vervullen. Maar dat wil ik niet, of probeer ik niet te doen. Ik wil zelf dingen blijven doen, uitproberen, bijleren, uitvinden, en hen hiermee hopelijk ook meegeven dat niets onmogelijk is, zolang je er zelf in gelooft. En als het dan toch onmogelijk blijkt, dan mogen we content zijn dat we de kans kregen om met ons hoofd tegen de muur te botsen (het mijne bleef immers ook niet ongeschonden, letterlijk vooral). 

Maar goed, het ging over mezelf. Ik, die deze blog startte in september 2015. Om mensen te tonen wat ik at (eet) en mee te helpen naar een gezond(er) gewicht. En gaandeweg te beseffen dat mijn gerechten ook 'maar' gerechten zijn. Niets mis mee, ik ben fier op bepaalde van mijn 'uitvindingen', maar ik ben er ook van overtuigd dat er veel betere wegwijzers beschikbaar zijn! Kijk maar naar de fel besproken Pascal Naessens, open eens een boek van Gwyneth Paltrow, gebruik de recepten van Weightwatchers... Of misschien nog beter, de nieuwste editie van Jeroen Meus, waarin het allemaal weer wat 'normaler' mag! Niemand zit te wachten op een zoveelste wannabe die nog wat meer druk op de ketel steekt. Vandaar ook geen wekelijkse recepten meer, misschien zelfs geeneens maandelijkse recepten. Wie mijn Instagram volgt, merkt het al enkele maanden, er is meer in life dan eten. En dat life is terug volledig door elkaar geschud, gevuld met nieuwe dromen en nieuwe toekomstplannen. Geen grootse veranderingen maar wel nieuwe uitdagingen die ervoor zorgen dat het nooit te saai wordt... Stilzitten is nu eenmaal niet mijn sterkste kant (we hebben er hier nog zo'n paar in huis!). 


Om het met wat meer diepgang samen te vatten: "Prioriteiten stellen is belangrijk." Dat betekent geen zelfopgelegde deadlines meer om gerechten online te zwieren, en hard werken om die andere dingen te realiseren! Moet ik wel even zeggen dat ik mijn domeinnaam nog voor drie (!) jaar verlengd heb en bijgevolg nog wel eens een tekstje online zal zetten. Maar dan misschien meer gericht op de hedendaagse activiteiten des huis MissCaesar, zijnde: knutselactiviteiten, ideetjes voor de klas, planning, quotes... Een waaier aan aanbod maar we zien wel waarheen de wind waait!